Με σειρά σημερινών επιστολών προς τους αρμόδιους φορείς, το Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών ​καταγγέλλει την απαράδεκτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στον ποταμό Οβκό όπου καταλήγουν χοιρολύματα παρακείμενων παράνομων δεξαμενών. Στις επιστολές τονίζεται πως δε μπορεί πλέον να επιδεικνύεται ανοχή στην παρανομία. ​

Η κα Αλεξία Σακαδάκη, μέλος της Κεντρικής Επιστροπής του Κινήματος Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών, δήλωσε για το θέμα:

"​Επιτέλους, καλούμε κάθε υπεύθυνο να αναλάβει τις ευθύνες του​. Αυτό που συντελείται, είναι εγκληματικό για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών δε θα σταματήσουμε ​μέχρι να ανατραπεί η απαράδεκτη κατάσταση στον ποταμό Οβκό"

Υπενθυμίζεται ​ότι ​με προγενέστερη παρέμβαση ​του, ​το Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών ζητούσε την κατεδάφιση των δεξαμενών, ως δυνητικά επικίνδυνων για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, φόβοι που δυστυχώς σήμερα επιβεβαιώνονται. 

Της Αλεξίας Σακαδάκη, μέλους της Κεντρικής Επιστροπής του Κινήματος Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτων

Σήμερα, ένα μήνα μετά το Κραν Μοντάνα, ακόμα με δισταγμό βλέπουμε να εκφράζονται οι πρώτες προσπάθειες απολογισμού και απάντησης του μέγα ερωτήματος, «τι πήγε λάθος»; Ήταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης άτεγκτος, η Ελλάδα δια του κ. Κοτζιά δεν επέδειξε την αναγκαία ευελιξία, ή μήπως επιτέλους, οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να σταματήσουμε να τα θέλουμε όλα δικά μας;

Και τα τρία αυτά ερωτήματα, υπό μορφή θέσεων ακούστηκαν στη δημόσια σφαίρα, τις ημέρες που ακολούθησαν της αποτυχίας της διαδικασίας. 

Ασφαλώς όμως, ο μόνος λόγος για να θελήσει κάποιος να οδηγήσει τη συζήτηση σε αυτή την κατεύθυνση, είναι επειδή προσπαθεί να αποφύγει την πραγματικότητα. Εκτός και αν πράγματι υπάρχει κανείς που θα κρίνει ως άτεγκτη τη στάση του Προέδρου Αναστασιάδη, με τις υποχωρήσεις του, εκτός και αν βαφτίζουμε ελληνικό μαξιμαλισμό τη διεκδίκηση να ζήσουμε σε ένα κράτος χωρίς «προστάτες» και κατοχικό στρατό.

Απεναντίας, το Κραν Μοντάνα αν μπορεί να μας οδηγήσει σε ένα συμπέρασμα, αυτό έχει να κάνει με την ανάγκη να σταματήσουμε να κατηγορούμε διαρκώς τους εαυτούς μας, πηγαίνοντας βήματα πίσω. Ιδίως δε, αν αυτή η στάση εκκινεί από την πεποίθηση πως έτσι θα καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία. Το ναυάγιο των συνομιλιών του Κραν Μοντάνα, λειτουργεί ως ένα ορόσημο, που οφείλει να μας κάνει να καταλάβουμε την πραγματικότητα.

Το κυπριακό πολιτικό σύστημα απέτυχε. Επί μια δεκαετία ακολουθούμε μια στρατηγική που πάντα συναντά τα όριά της στην τουρκική μεγαλομανία. Στην πραγματικότητα όμως είναι μια στρατηγική που ο σχεδιασμός της, οδηγεί αναπόφευκτα σε μια τέτοια κατάληξη. Όσο το Κυπριακό εκλαμβάνεται -ή επιτρέπουμε να εκληφθεί- ως ζήτημα μιας δικοινοτικής διάστασης απόψεων, η Τουρκία πάντα θα βρίσκει περιθώριο για να προσδώσει στον εαυτό της το ρόλο του τοποτηρητή της περιοχής.

Τούτη την ώρα, το πλέον επείγον ζήτημα, έχει να κάνει με την απόσυρση των υποχωρήσεων που έγιναν στο Κραν Μοντάνα. Για εμάς αποτέλεσε ολέθριο σφάλμα -τακτικό, αλλά και ουσίας- η παρουσίασή τους από τον Πρόεδρο, ελπίζοντας είτε σε μεταβολή των τουρκικών θέσεων, είτε αν μη τι άλλο, σε blame game με ηττημένη την Τουρκία. Τελικά όμως καμία μεταβολή στις θέσεις δεν υπήρξε, (σχεδόν) κανείς δεν αναφέρεται στην τουρκική ευθύνη για το ναυάγιο και απλώς κινδυνεύουμε να μας μείνουν οι υποχωρήσεις.

Αφού ξεκαθαριστεί ότι για εμάς αυτές οι θέσεις δεν υπάρχουν, οφείλουμε να απευθυνθούμε στα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. ζητώντας ευθείς τοποθετήσεις από θέση Αρχής, για τις αξιώσεις της Τουρκίας. Είναι αποδεκτή, βάσει του κοινοτικού κεκτημένου, η παρουσία στρατού τρίτης χώρας επί του εδάφους κράτους - μέλους; Ή μήπως είναι αποδεκτά τα εγγυητικά δικαιώματα; Χωρίς να απαντηθούν οι δύο αυτές θεμελιώδεις ερωτήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πολύ φοβούμαι πως πάντα θα ελπίζουμε σε μια παρέμβαση της Ε.Ε. και πάντα αυτή θα περιορίζεται σε ένα χλιαρό ευχολόγιο και δέσμευση για στήριξη της (όποιας) λύσης.

Η ουσιαστική διεθνοποίηση του ζητήματος, είναι ένα στοιχείο κλειδί, για την αλλαγή της τουρκικής στάσης και η μόνη πραγματικά προωθητική διέξοδος, από το σημείο που μας έφερε μια λανθασμένη στρατηγική. Το "λύση να΄ναι κι ότι να΄ναι" είναι το ίδιο επικίνδυνο και απορριπτέο  με το "εμείς ποδά, τζείνοι ποτζεί". Όσοι υπηρετούν αυτά τα συνθήματα γίνονται τελάληδες της καταστροφής της Κύπρου και του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Απαιτείται άμεση αναθεώρηση της στρατηγικής μας. Μια νέα στρατηγική μακριά από τη λογική του αυτομαστιγώματος και του εξευμενισμού του «τέρατος», χωρίς άλλες υποχωρήσεις. Αποδείχτηκε πως αυτές, μόνο το τουρκικό θράσος εκτρέφουν. Χρειαζόμαστε μια νέα προσέγγιση στον τρόπο που θα αναζητήσουμε τη λύση.

Διότι όπως είπε ο Αϊνστάιν, «είναι ανόητο να περιμένεις να έχεις άλλο αποτέλεσμα όταν ακολουθάς την ίδια διαδικασία». 

Οι σημερινές δηλώσεις Γιλντιρίμ, κατά την παράνομη επίσκεψη του στα κατεχόμενα, περί ρόλου "προστάτη" της Τουρκίας προς τον τουρκοκυπριακό πληθυσμό, μόνο ως πρόκληση μπορούν να αντιμετωπιστούν.  Ειδικά σήμερα, μια μαύρη μέρα για το σύνολο του Κυπριακού λαού.

Δε μας εκπλήσσει καθόλου η στάση όσων συστηματικά προσπαθούν να παρεμποδίσουν την επίλυση του Κυπριακού. Δε μας εκπλήσσει καθόλου η πρόκληση από όσους χρησιμοποιούν συμπατριώτες μας, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών επαναλαμβάνουμε προς τους τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, πως πρώτοι εκείνοι πρέπει να καταδικάσουν την τουρκική μεγαλομανία, τις συνέπειες της οποίας υφίστανται και αυτοί. Οφείλουν να καταδικάσουν την κατοχή της κοινής μας πατρίδας από μια ξένη χώρα και να ζητήσουν τον άμεσο τερματισμό της.

Η απελευθέρωση της Κύπρου από την τουρκική κατοχή πρέπει να γίνει κοινή υπόθεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Πρέπει να σταματήσουν να παρασύρονται από την εθνικιστική ηγεσία τους και να τρέχουν σε παρελάσεις των κατοχικών στρατευμάτων χειροκροτώντας ως πειθήνια όργανα.

Μέχρι το 2020, η Κύπρος θα πρέπει να έχει συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να έχει αυξήσει το ποσοστό των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στο 13%. Η προηγούμενη πρόταση ήταν ένας μέσος τίτλος κάποιας εφημερίδας πριν από λίγο καιρό. Αργότερα, το ζήτημα ξεχάστηκε, γιατί  «η επικαιρότητα τρέχει», γιατί «εντάξει μικρή είναι η Κύπρος, δε φταίμε εμείς για την κλιματική αλλαγή», γιατί «εμείς ξέρουμε το καλύτερο συμφέρον για τον τόπο μας», γιατί….

Στην πραγματικότητα, έχουμε δεσμευτεί να αυξήσουμε τη συμμετοχή των ΑΠΕ από το 9,6% του 2015, στο 13% μέχρι και το 2020, διαφορετικά επίκεινται κι άλλες Ευρωπαϊκές κυρώσεις. Για την περίπτωση της Κύπρου, όταν αναφερόμαστε στις ΑΠΕ, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αναφερόμαστε στη χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων και γενικότερα τη χρήση της ηλιακής ενέργειας. Αν κάποιος συγκρίνει την ηλιοφάνεια της Κύπρου με χώρες όπως η Γερμανία, θα αναρωτηθεί πως γίνεται χώρες με περιορισμένη ηλιοφάνεια, να κατέχουν τις πρώτες θέσεις στην παραγωγή ενέργειας με τη χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων.

Η καθυστέρηση στην ανάπτυξη των ΑΠΕ στην Κύπρο, δημιούργησε ένα κενό το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί στην παρούσα φάση, όμως οι διαδικασίες πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα. Η επιβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ας λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης προς το κράτος για να αναπτύξει τα διάφορα έργα, αλλά και προς τους πολίτες ώστε να απαιτήσουν την καλύτερη ποιότητα ζωής που μπορούν να έχουν με τη χρήση των ΑΠΕ.

Το κόστος των επενδύσεων είναι μεγάλο και δε θα μπορέσει να καλυφθεί μόνο από κρατικούς πόρους. Αυτό όμως δε θα έπρεπε να θεωρείται εμπόδιο, αλλά παρακίνηση εκμετάλλευσης άλλων πηγών εισοδημάτων προς τον κρατικό μηχανισμό, όπως η πρόταση του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών στη Βουλή, οι οποίοι ζητούν όπως ένα μέρος των εσόδων από την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων να διατίθεται για την ανάπτυξη εγκαταστάσεων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Η προσπάθεια για να αλλάξουμε τις ζωές μας απαιτεί συνεργασία και σύνεση από πολλούς φορείς και πολλούς υπεύθυνους. Έρευνες, γνώσεις και ιδέες για την υλοποίηση των έργων αυτών υπάρχουν στο νησί και αναμένουν να τύχουν αξιοποίησης από το κράτος που φέρει τη μέγιστη ευθύνη για τους πολίτες του. Στην Κύπρο δεν μπορούμε να γινόμαστε υπερασπιστές της θεωρία πως η Κλιματική Αλλαγή είναι μια συνομωσία και να απαρνιόμαστε την πραγματικότητά μας. Αν κάποιος από εσάς υποστηρίζει την πιο πάνω θεωρία, ας θυμηθεί πότε έκανε την τελευταία του βουτιά για το 2016. Αν ήταν το Νοέμβρη, τότε κάτι συμβαίνει που δεν ανήκει στη φαντασία μας.

Μαρία Κολά

Γενική Γραμματέας Νεολαίας Οικολόγων

Όπως καταγγέλλεται στην ηλεκτρονική εφημερίδα της Λεμεσού, elemesos παιδιά με ειδικές ανάγκες ήρθαν αντιμέτωπα με μια πρωτοφανή ρατσιστική συμπεριφορά, κατά την επίσκεψή τους σε χώρο αναψυχής.

Συγκεκριμένα, ζητήθηκε από τους συνοδούς εκπαιδευτικούς, όπως μεταφερθούν μαζί με τα παιδιά σε εξωτερικό χώρο. Αυτό μάλιστα, μολονότι οι εκπαιδευτικοί εξήγησαν ότι κάτι τέτοιο θέτει σε κίνδυνο την υγεία των παιδιών, ορισμένα από τα οποία μπορεί να αντιμετωπίσουν επιληπτικά επεισόδια, εξαιτίας της έκθεσης τους στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν. Εντούτοις ο ιδιοκτήτης του χώρου επέμεινε στην αδιανόητη απόφασή του, ζητώντας τους εν τέλει να αποχωρήσουν.

Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε ενέργεια διάκρισης σε βάρος ατόμων με ειδικές ανάγκες, όπως η συγκεκριμένη. Καμία δικαιολογία, καμία δεύτερη σκέψη δε μπορεί να υπερασπιστεί τέτοιες πρακτικές, που αποκόπτουν τμήματα της κοινωνίας, από τους δημόσιους χώρους. Δεν έχουμε αυταπάτες ότι ο ρατσισμός, όποια μορφή και αν έχει, θα αντιμετωπιστεί (μόνο) με διοικητικές κυρώσεις. Καλούμε την κοινωνία των πολιτών να αποδοκιμάσει στην πράξη, τους φορείς του. Καλούμε όμως και την Πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της και να τιμωρήσει παραδειγματικά αυτή την αποτρόπαια πράξη. 

Σελίδα 580 από 753
Κύλιση στην Αρχή

HD-Background Selector

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies..

Συμφωνώ

I understand