Με παρεμβάσεις από τον Πτηνολογικό Σύνδεσμό Κύπρου τις οποίες υποστήριξε δημόσια και κοινοβουλευτικά το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, η προγραμματισμένη για τις 23 Ιουνίου συναυλία στο Lady’s Mile έχει ευτυχώς αλλάξει χώρο και δεν θα πραγματοποιηθεί στο βιότοπο του Ακρωτηρίου. Υπενθυμίζεται ότι ο Πρόεδρος του Κινήματος κ. Γιώργος Περδίκης έχει ζητήσει την εγγραφή σχετικού θέματος στη Βουλή.

Η περιοχή του Lady’s Mile έχει μεγάλη περιβαλλοντική σημασία αφού φιλοξενεί ευάλωτα είδη πουλιών, τα οποία θα επηρεαστούν αρνητικά από την οχληρία στο χώρο. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο Πτηνολογικός Σύνδεσμος στο Νανοπλουμίδι, ένα χαρακτηριστικό και ευάλωτο είδος πουλιού, το οποίο αυτή την εποχή φωλιάζει στην περιοχή, ενώ παράλληλα το Lady’s Mile αποτελεί μία από τις σημαντικότερες περιοχές αναπαραγωγής του.

Αξίζει να αναφερθεί η προσωπική συμβολή της Ελληνίδας τραγουδίστριας Μαρίζας Ρίζου η οποία αρνήθηκε να συμμετάσχει στη συναυλία λόγω των περιβαλλοντικών αντιδράσεων. Για το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών αποτελεί στοίχημα να εμπεδωθεί η σημασία της περιβαλλοντικής συνείδησης ως ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη όταν λαμβάνονται αποφάσεις για καλλιτεχνικά ή άλλα υπαίθρια δρώμενα.

Το ζήτημα είναι πότε θα αποκτήσουν κι άλλοι φορείς την ίδια περιβαλλοντική ευαισθησία όπως π.χ. το διοικητικό συμβούλιο της ΑΗΚ που επιμένει να εγκαταστήσει ένα μεγάλο πάρκο με φωτοβολταϊκά κάτοπτρα στο βιότοπο Ακρωτηρίου.

Ένα από τα πιο ανησυχητικά παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα που απασχολούν τον πλανήτη αποτελεί και η ερημοποίηση, η υποβάθμιση δηλαδή της γης σε ξηρές και ημίξηρες περιοχές, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η διεθνής κοινότητα έχει αναγνωρίσει από καιρό ότι η ερημοποίηση συνιστά μείζον οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόβλημα.

Για τον λόγο αυτό τα Ηνωμένα Έθνη καθιέρωσαν τη 17η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας. Εγκαταλείποντας τη γη, αυτή χάνεται, μαζί της και η ευκαιρία για αξιοποίησή της. Γι’ αυτό τον λόγο είναι ουσιαστικό να γίνει κοινή συνείδηση ότι η ερημοποίηση και η ξηρασία βρίσκονται σε εξέλιξη, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά επείγουσα τη λήψη μέτρων που θα αποτρέπουν την περαιτέρω επέκτασή τους.

Η ερημοποίηση και η ξηρασία οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους από την Αφρική να μεταναστεύουν προς την Ευρώπη. Μαζί με τη φτώχεια, την καταπίεση και το πόλεμο η ερημοποίηση αποτελούν τις κυριότερες αιτίες του μεταναστευτικού προβλήματος.

Το νησί μας βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες που κινδυνεύουν με ερημοποίηση. Η Σαχάρα μετακομίζει προς βορρά και η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που κινδυνεύει με ερημοποίηση είναι η Κύπρος. Το πρόβλημα αυτό οφείλει η Κυπριακή Κυβέρνηση να το ιεραρχήσει ως πολύ κρίσιμο και σοβαρό και να το θέσει ενώπιον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εφαρμογή του στρατηγικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της ερημοποίησης απαιτεί πολιτικές αποφάσεις και κονδύλια εκατομμυρίων. Σε αυτό τον αγώνα η Κύπρος πρέπει να ζητήσει την ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.

Ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών πιστεύουμε πως υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα λειψυδρίας, ερημοποίησης εκτάσεων και έντονης αλλαγής της θερμοκρασίας, που συνδέονται άρρηκτα με το παγκόσμιο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Η καθιέρωση της ημέρας κατά της ερημοποίησης και της ξηρασίας στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στους πολιτικούς ηγέτες ανά το παγκόσμιο για την επείγουσα ανάγκη εφαρμογής συγκεκριμένων πολιτικών, προστασίας του περιβάλλοντος.

Η ομάδα που αγωνίζεται για την επιστροφή του λιονταριού του Κονγκό στο Βέλγιο καταγγέλλει ότι το συμβόλαιο μεταξύ του Pairi Daiza στο Βέλγιο και του Melios Zoo για την επιστροφή του ζώου έχει εκπνεύσει αλλά το ζώο δεν επιστράφηκε.

Όπως καταγγέλλουν η άδεια του Melios Zoo έχει λήξει από το 2017 και ζητούν με διαδικτυακές υπογραφές για την επιστροφή του λιονταριού. (https://www.mesopinions.com/petition/animaux/sauvons-lion-congo/40895?)

Οι συμμετέχοντες στην Ομάδα υποστήριξης των ζώων που βρίσκονται στο Melios Zoo εναποθέτουν τις ελπίδες τους πλέον στην υποστήριξη του αιτήματος τους από τη κοινή γνώμη και φιλόζωους πολίτες μέσω του διαδικτύου αλλά και του Βελγικού Τύπου. Χαρακτηριστικό είναι και το άρθρο που δημοσιεύθηκε το Σάββατο 24 Μαρτίου 2018 στην σελίδα 21 της εφημερίδας «SUDPRESSE» και το οποίο αναπαράγεται μαζί με το αίτημα για ηλεκτρονικές υπογραφές, εκθέτοντας έτσι την Κύπρο στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Χαρακτηριστικά είναι και τα εικαστικά (banners) που κάνουν πλέον τον γύρω του διαδικτύου ως υποστηρικτικό υλικό για την προσέλκυση υπογραφών για την επιστροφή του λιονταριού.

Το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών απαιτεί από την Κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να δράσουν προκειμένου να λήξει αυτή η χρόνια υπόθεση με το Melios Zoo . Απαιτείται πρώτα να διασωθούν τα ζώα και μετά να αποκατασταθεί πλήρως η κακή φήμη της Κύπρου, η οποία φαντάζει πλέον στα μάτια των φιλόζωων διεθνώς ως μια χώρα βασανιστής των ζώων. 

PM1

PM1

PM1

Δεν είναι λίγες οι αναπτύξεις αλλά και οι λανθασμένοι σχεδιασμοί στον τόπο μας, που επηρεάζουν αρνητικά το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

Η Πολιτική Οικολογία τονίζει ότι δεν θεωρεί την οικονομική ανάπτυξη ως εχθρό της, διότι υπάρχουν εφικτές λύσεις για την επίτευξη της γενικής ευημερίας, αν ληφθούν υπόψη και οι προτάσεις που κατατίθενται στην βάση της αειφόρου ανάπτυξης.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, η αυξανόμενη ρύπανση των οικοσυστημάτων και η μόλυνση της ατμόσφαιρας, είναι ιδιαίτερα εμφανείς. Έτσι, η υιοθέτηση των προτάσεων της Οικολογίας, θα έπρεπε να θεωρείται μονόδρομος.

Η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, ο λανθασμένος χωροταξικός σχεδιασμός και η «άναρχη ανάπτυξη»  από την πλευρά των μεγαλοεπιχειρηματιών, πέραν των αρνητικών και μη ανατρέψιμων αρνητικών επιπτώσεων στην ποιότητα ζωής των πολιτών, αναγκάζουν  την μεσαία τάξη να επωμίζεται το κόστος της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.

Αυτή την εξέλιξη θα την χαρακτήριζα και ως έλλειψη της κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι τουλάχιστον άνιση και δημιουργεί χάος μεταξύ των κοινωνικών τάξεων.

Ως Κύπρος, επιβάλλεται πρωτίστως να υιοθετήσουμε ένα πιο βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης. Ο στόχος μας, θα έπρεπε να ήταν η επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης, όμως οφείλουμε να το ομολογήσουμε, πως έχουμε να διανύσουμε μακρύ δρόμο ακόμα, προς αυτή την κατεύθυνση.

Συγκεκριμένες προτάσεις κατατίθενται από Πολιτική Οικολογία και περιβαλλοντικές οργανώσεις, όμως το υφιστάμενο καπιταλιστικό σύστημα , τις απορρίπτει επανειλημμένως.

Τέτοιες προτάσεις αφορούν τις ΑΠΕ, Χωροταξικό Σχεδιασμό, Κυκλική Οικονομία, Βιώσιμη Κινητικότητα, Μείωση και Διαχείριση Αποβλήτων, Ποιότητα Αέρα, Αγροτικά και Τουρισμό.

Επιπλέον, η ανάπτυξη συνεργασιών με τις γείτονες χώρες της Κύπρου που θα αφορούν περιβαλλοντικά θέματα, θεωρώ πως θα ήταν ακόμα μια πολύ σημαντική και εποικοδομητική κίνηση, με αποτέλεσμα τον βέλτιστο περιβαλλοντικό έλεγχο της ευρύτερης περιοχής. Η υιοθέτηση της Σύμβασης της Βαρκελώνης, θα ήταν ένα εξαιρετικό εργαλείο εφαρμογής προς αυτή την κατεύθυνση για συνεργασία και συνανάπτυξη, κόντρα στα ιδιωτικά συμφέροντα των ολίγων που επωφελούνται από την υφιστάμενη κατάσταση.

Η ακμή του καπιταλισμού, της μοντέρνας τεχνολογίας και της ανεξέλεγκτης εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, είναι κάτι που θα έπρεπε να προβληματίζει την κυπριακή κοινωνία και όχι μόνον την Πολιτική Οικολογία, ώστε να ο προβληματισμός να γίνει δράση.

Πολυεθνικές εταιρείες, προσπαθούν να αποδείξουν ότι προωθούν την κοινωνική εταιρική ευθύνη και την ανάπτυξη μιας πιο φιλοπεριβαλλοντικής συμπεριφοράς  με σκοπό να αποκρύπτουν από την κοινωνία, τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά εγκλήματα που διαπράττουν.

Η οικονομική και οικολογική κρίση δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους σε ένα βαθιά καπιταλιστικό σύστημα που έχει εδραιωθεί σε παγκόσμια κλίμακα εδώ και δεκαετίες. Έτσι, θεωρείται ως επιτακτική ανάγκη να πατήσουμε όλοι μαζί, το φρένο στον καπιταλισμό.

Η Πολιτική Οικολογία που θεωρείται σε παγκόσμια κλίμακα ως ο βασικός εχθρός του καπιταλισμού και υπέρμαχος της προστασίας του περιβάλλοντος, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να στηρίζεται και από ανένταχτες κοινωνικές ομάδες και περιβαλλοντικές οργανώσεις, ώστε μέσα από την ενδυνάμωση της Οικολογίας και του Σοσιαλισμού, να χτίσει ένα δυνατό μέτωπο ενάντια στο αχόρταγο καπιταλιστικό κτήνος.

Τόσο ο Commoner όσο και ο Bookchin, επισήμαναν ότι «ο καπιταλισμός είναι καταστροφικός όχι μόνο για μας, αλλά για ολόκληρο τον ιστό της ζωής του πλανήτη». Οι δύο επιστήμονες ακόμα και 40 χρόνια πριν, περιέγραφαν τον καπιταλισμό ως «λεηλασία της γης, στην αναζήτηση κέρδους». Αυτό επιβεβαιώνεται στις μέρες μας.

Έτσι στο ερώτημα για το αν είναι ο καπιταλισμός, ο μεγαλύτερος εχθρός της Οικολογίας, μας απαντά ο Joel Kovel το 2002, στο βιβλίο του «The Enemy ofNature» , πως ο εχθρός, είναι φυσικά ο παγκόσμιος καπιταλισμός.

Σελίδα 5 από 610
Κύλιση στην Αρχή

HD-Background Selector

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies..

Συμφωνώ

I understand