Η πρόταση για Ειδικό Αντιπρόσωπο που να προέρχεται και να έχει εμπειρία από το ευρωπαϊκό κεκτημένο τέθηκε επανειλημμένα ενώπιον του Πρόεδρου της Δημοκρατίας αλλά ποτέ δεν είχε υιοθετηθεί επισήμως.


Χαιρετίζουμε την όψιμη υιοθέτηση της εισήγησης μας από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, αν μιλούμε για το ίδιο πράγμα. Διότι ευρωπαίος ήταν και ο Άιντε αλλά είναι πλέον πανθομολογούμενο ότι συμπεριφέρθηκε μεροληπτικά εις βάρος των Ελληνοκυπρίων. Ακόμα και οι τελευταίες του δηλώσεις ήταν ένας ύμνος για την τουρκοκυπριακή ηγεσία. Ο Άιντε αν και Ευρωπαίος, συμπεριφέρθηκε μάλλον ως πρώην (ή και μελλοντικός) αξιωματούχος του ΝΑΤΟ που θωπεύει τη "μεγάλη" στρατιωτική σύμμαχο χώρα, Τουρκία.


Συνεπώς η περίπτωση του κ. Άιντε πρέπει να διδάξει τον κ. Αναστασιάδη ότι δεν αρκεί να είναι Ευρωπαίος ο νέος Ειδικός Αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Πρέπει να είναι πολιτικός που να έχει αποδείξει ότι υπηρετεί τις αρχές και αξίες του ΟΗΕ και να μην είναι υποχείριο των μεγάλων συμμάχων της Τουρκίας, μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ως Ευρωπαίος πολιτικός πρέπει να υποστηρίζει την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεντημένου στη συμφωνία λύσης του Κυπριακού, χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις και εκπτώσεις.


Τέλος -για να λέμε και του στραβού το δίκαιο- μεγάλη ευθύνη για τη συμπεριφορά του εκάστοτε Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών έχει η Κυπριακή ηγεσία. Όταν στέλνονται αμφίσημα μηνύματα, χωρίς συνοχή, μέτρο και στοχοπροσήλωση, που τα διαπνέει μια διαχρονική υποχωρητικότητα, πολύ γρήγορα ο εκάστοτε Ειδικός Αντιπρόσωπος (Ευρωπαίος ή μη, δεν έχει σημασία) κατανοεί προς ποια κατεύθυνση πρέπει να στρέψει τις πιέσεις του.


Σε μεγάλο βαθμό λοιπόν δεν είναι η καταγωγή του νέου Ειδικού Αντιπροσώπου που έχει σημασία, αλλά η στάση της Κυπριακής ηγεσίας στο κυπριακό.

Η χθεσινή ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με τους προκλητικούς εορτασμούς του κατοχικού καθεστώτος στα Κόκκινα, είναι άλλη μια κραυγαλέα προσπάθεια των Τούρκων να αποποιηθούν της ευθύνης τους ως κατοχική δύναμη. Η διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητας ίσως να πιστεύουν πως θα οδηγήσει τα Ηνωμένα Έθνη και τη Διεθνή Κοινότητα να δουν με κάποια συμπάθεια το τουρκικό αίτημα για παραμονή κατοχικού στρατού και εγγυήσεων στην Κύπρο, ακόμα και μετά από μια ενδεχόμενη λύση.

Είναι γι αυτό το λόγο που δεν επιτρέπεται πλέον στην κυπριακή κυβέρνηση να σιωπά. 

Έναντι των προκλήσεων αυτών, η κυβέρνηση οφείλει να μην εγκλωβίζεται μόνο σε λεκτικές αντιπαραθέσεις με την αντιπολίτευση, αλλά να αναλάβει συγκεκριμένη δράση που επιτέλους, θα υποχρεώσει την Τουρκία να εγκαταλείψει τους καιροσκοπικούς τακτικισμούς. Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις- οι οποίες κατά τη δήλωση του προέδρου Αναστασιάδη -θα συζητηθούν στο Εθνικό Συμβούλιο μετά το καλοκαίρι.

Οι δηλώσεις του κ. Χριστοδουλίδη για τάχα ανυπαρξία συγκεκριμένων προτάσεων από μεριάς των κομμάτων της αντιπολίτευσης, προφανή στόχο έχουν να εμφανίσουν την κυβέρνηση ως τη μόνη "ρεαλιστική" και "νουνεχή" πολιτική φωνή. Από τη μια κατηγορεί το ΑΚΕΛ για υποχωρητικότητα έναντι των τουρκικών απαιτήσεων και από την άλλη τα υπόλοιπα κόμματα για τάχα ανυπαρξία προτάσεων. Διερωτάται πράγματι κανείς, αν ο "ρεαλισμός", όπως τον αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση στο Κυπριακό, περιλαμβάνει υποχωρήσεις έναντι της Τουρκίας σε μικρότερες δόσεις και αν μόνο αυτή είναι η διαφορά με το ΑΚΕΛ. Ως Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών ξεκάθαρα διαφωνούμε, με τις υποχωρήσεις για ένα και μόνο λόγο: Δεν οδηγούν σε λύση του Κυπριακού. Αντίθετα, με τις υποχωρήσεις -σε μια ή πολλές δόσεις- εκτρέφεται το τέρας της τουρκικής αδιαλλαξίας και η όρεξη για νέες απαιτήσεις. Και φυσικά οι νέες απαιτήσεις των κατακτητών οδηγούν σε νέους ατέρμονους κύκλους συνομιλίων.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπαθεί να υποβιβάσει τη διάσταση απόψεων μεταξύ κυβέρνησης και κομμάτων της αντιπολίτευσης, αναφερόμενος σε "μη ύπαρξη προτάσεων". Ο κύριος Χριστοδουλίδης γνωρίζει πως το Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για όλες τις πτυχές των συνομιλιών για το Κυπριακό. Θεωρούμε πως θα ήταν σαφώς εντιμότερο πολιτικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να επιλέξει να αντιπαρατεθεί με τις προτάσεις αυτές, υπερασπιζόμενος -αν μπορεί- δημόσια προς τον Κυπριακό λαό, το γιατί για παράδειγμα η εκ Περιτροπής Προεδρία αποτελεί ένα θετικό στοιχείο.

Εμείς, έχουμε καταθέσει ένα 18σελιδο κείμενο με πλήρη ανάλυση και τεκμηρίωση μιας εναλλακτικής διαχείρισης του Κυπριακού. Απαιτήσαμε και έγινε δεκτό από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη οι προτάσεις μας -αλλά και οι προτάσεις άλλων κομμάτων- να συζητηθούν αρχές Σεπτεμβρίου σε ειδική συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου.

Εμείς άλλωστε και στην πλέον πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, δια του Προέδρου του κινήματος, κ. Γιώργου Περδίκη,  δώσαμε απαντήσεις για όλα τα επίκαιρα θέματα και τα πιθανά σενάρια, αναφορικά με τις τουρκικές κινήσεις. Καταθέσαμε προτάσεις για αντίμετρα για τα Μαρωνίτικα χωριά, τα Βαρώσια, την επαναφορά του θέματος για απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα, τις απειλές για αποχώρηση της UNFICYP κοκ. Αυτές τις προτάσεις ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προσωπικά παρέπεμψε σε συζήτηση μετά το καλοκαίρι.

Άραγε ο κ. Χριστοδουλίδης αγνοεί το γεγονός αυτό; Γιατί μηδενίζει τις προτάσεις και θέσεις των υπολοίπων κομμάτων και κινημάτων; Αν νομίζει ότι με το να μηδενίζει τις θέσεις των άλλων, αποκτά περιεχόμενο η ανερμάτιστη και ατέρμονη πολιτική του κ. Αναστασιάδη στο Κυπριακό, πλανάται πλάνην οικτρά.

Οι σημερινές δηλώσεις Ακιντζί, μάλλον ως δήλωση συμμόρφωσης προς τους πολιτικούς του πάτρωνες στην Τουρκία μπορούν να ιδωθούν, πάρα ως μια προσπάθεια να βρεθεί τρόπος να υπερβούμε το αδιέξοδο που η Τουρκία προκάλεσε στο Κραν Μοντάνα.

Εντούτοις, δε μπορούμε να μην υπενθυμίσουμε στον κ. Ακιντζί πως στην Κύπρο δεν υπάρχουν δύο κράτη, όπως ανέφερε, αλλά η Κυπριακή Δημοκρατία και το κατοχικό καθεστώς που δημιούργησε η Τουρκία μετά την εισβολή. Η αναφερόμενη "νύφη που δε θέλει να χορέψει" στο σκοπό της λύσης, δεν είναι οι Ελληνοκύπριοι, θύματα της εισβολής, αλλά ο ίδιος που επιμένει να φέρεται ως εκπρόσωπος του νεοσουλτάνου Ερντογάν.

Αυτή του η στάση, όχι μόνο δεν αποτελεί προωθητική προσέγγιση για λύση του Κυπριακού, αλλά υποβιβάζει τη θέση της μεγάλης πλειονότητας των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων που ζουν υπό το καθεστώς της τούρκικης κατοχής.

Από την άλλη ο κ. Ακιντζί μας είπε ίσως μια αλήθεια, αποκαλύπτοντας ότι ο κ. Αναστασιάδης αποδέχθηκε την εκ Περιτροπής Προεδρία, αλλά δεν έχει την τόλμη να το παραδεχτεί ενώπιον του λαού.

Η προσπάθεια ανασκευής της δήλωσης Άιντε από πλευράς των Ηνωμένων Εθνών, σε καμία περίπτωση δεν αρκεί για να καλύψει τη μονομέρεια του απερχόμενου Ειδικού Συμβούλου. Ο κ. Άιντε, όχι φραστικά, αλλά στην πράξη έχει δείξει επανειλημμένως την πεποίθησή του, πως το πρόβλημα στην Κύπρο δεν είναι η τουρκική κατοχή, αλλά το αίτημα των Ελληνοκυπρίων να ζήσουν σε ένα φυσιολογικό κράτος.

Ελπίζουμε η ανασκευή αυτή να μη συνδέεται με τη φημολογούμενη πρόθεση του να επιστρέψει στη θέση του Ειδικού Συμβούλου σε περίπτωση που αποτύχει (και) σε πολιτικό επίπεδο στο εσωτερικό της χώρας του.

Βέβαια ακόμα και μέσα από την ανασκευή των δηλώσεων του, επιβεβαιώνει την αρνητική στάση του έναντι των Ελληνοκυπρίων αφού εξακολουθεί να βλέπει περισσότερη διάθεση για λύση στους Τουρκοκύπριους. Και βέβαια κανένας δε μας εξήγησε, πως βρέθηκε σε δεξίωση στο παράνομο “Προεδρικό Μέγαρο”.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, έστω και τώρα οφείλει να θέσει στα Ηνωμένα Έθνη το ζήτημα του εκάστοτε προσώπου που θα στελεχώνει τη θέση του Ειδικού Συμβούλου για το Κυπριακό. Ελάχιστη προϋπόθεση γι αυτό, είναι να τηρεί στοιχειωδώς τις αρχές των ίσων αποστάσεων, της αντικειμενικότητας και της αξιοπιστίας, στοιχεία που δυστυχώς δεν διέθετε ο κ. Άιντε. Όσο όμως αυτό δε συμβαίνει, οι "Άιντε" που θα ακολουθήσουν ίσως είναι χειρότεροι από τον απερχόμενο. 

Σελίδα 1 από 55

Facebook

Κύλιση στην Αρχή

Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies..

Συμφωνώ

I understand